تبليغاتX
تاریکی شب
اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد...! 
 

 پست آخر :

دل من دیر زمانی است که می پندارد :

    "دوستی" نیز گلی است

     مثل نیلوفر و ناز

 ساقه ی ترد ظریفی دارد

بی گمان سنگدل است آنکه روا می دارد

جان این ساقه ی نازک را

                        -دانسته-

                                    بیازارد

در زمینی که ضمیر من و توست

از نخستین دیدار

      هر سخن , هر رفتار

دانه هایی است که می افشانیم

برگ و باری است که می رویانیم

آب و خورشید و نسیمش "مهر" است

گر بدان گونه که بایست به بار آید

زندگی را به دل انگیزترین چهره بیاراید

آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف

که تمنای وجودت همه او باشد و بس

بی نیازت سازد از همه چیز و همه کس

 

       زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است

                          گر در آن دوست نباشد همه درها بسته است

 

در ضمیرت اگر این گل ندمیدست هنوز

    عطر جان پرور عشق

          گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز

دانه ها را باید از نو کاشت

آب و خورشید و نسیمش را از مایه ی جان

       خرج می باید کرد

             رنج می باید برد

                       دوست می باید داشت

با نگاهی که در شوق برآرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند

دست یکدیگر را بفشاریم به مهر

جام دل هامان را مالامال از یاری , غمخواری

  بسپاریم به هم

    بسراییم به آواز بلند

- شادی روح تو !

             ای دیده به دیدار تو شاد

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست

                                                        تازه      

                                                                 عطر افشان 

                                                                                         گلباران باد

  

 

موفق باشید.همیشه        

 

|+|
نوشته شده توسط رخساره در دوشنبه چهارم تیر 1386 و ساعت 1:50
اگر تنهاترین تنها شوم باز هم خدا هست 

29 خرداد سالروز شهادت دکتر شریعتی   

 

...اگر شما به عنوان مسلمان , به عنوان شیعه , به عنوان شخص مومن و مسئولی که به ایمانش عمل می کند و به عنوان کسانی که می دانید خدا به آن شکلی که دیگران فهمیده اند نیست ,  و حج به معنایی که آنها مسخره می کنند , هو می کنند  و نقد می کنند نیست و اگر معتقدید که علی آن بت , آن قهرمان ملی که ما می پرستیم و نمی شناسیم نیست , بلکه مظهر نجات و حیات و بیداری و حرکت و مسئولیت بخشیدن به انسان است , اگر معتقدید که تشیع ساخته ملت ایران برای از بین بردن اسلام نیست , بلکه حقیقت راستین خود اسلام است  و اگر معتقدید تشیع راستین به آن معنی که دیروز می فهمیدیند امروز می تواند نسل فراری از دین و فراری از مذهب را بر اساس خواستها و شعارهایی که دارد پاسخ بگوید و اگر معتقدید که این مراسم دینی و مذهبی و اعتقادی که در این مملکت انجام می شود , نمی تواند نیاز زمان و عصر را برآورده کند , نمی گویم جان خودتان را در این راه از دست بدهید و فداکاری کنید و از زندگی تان دست بکشید (آنها کسانی هستند استثنائی که احتیاج به این پیام ندارند) می گویم لااقل در این تهران سه میلیونی و این مملکت سی میلیونی که به نام علی و به نام تشیع و به نام حقیقت راستین و به نام اسلام و به نام مذهب نامیده می شود - و همه اینها دارد از زمان و از زبان نسل امروز و فردای ما دور می شود - برای نسلی که از آن سخن گفتم کاری کنید!...

 

                                                                                        یادش تا ابد در اذهانمان ماندگار

 

|+|
نوشته شده توسط رخساره در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386 و ساعت 12:5
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم . چه بگویم که غم دل برود چون تو بیایی 

 

بگذار تا شیطنت عشق چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید

هرچند آنجا جز رنج و پریشانی نباشد اما کوری را به خاطر آرامش تحمل کن

دکتر علی شریعتی

" اگه خواستی آدمی رو نگه داری

در مرحله اول عاشقش کن

اگه نتونستی

 در مرحله دوم امیدوراش کن

و اگه بازم نتونستی

 در مرحله سوم لااقل با یه چیزی سرگرمش کن "

 

پ.ن : اینا note هایی بود که تو گوشیم نوشتمشون.

|+|
نوشته شده توسط رخساره در پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 16:48
زندگی شاید همین باشد!!!:-| 

"هوالحکیم"

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

                   فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم                   

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد

من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم

چو در دستست رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش

که دست افشان غزل خوانیم و پاکوبان سراندازیم

             صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز           

بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد

بیا کاین داوریها را به پیش داور اندازیم

شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم

    نسیم عطر گردون را شکر در مجمر اندازیم    

سخندانی و خوش خوانی نمی ورزند در شیراز

بیا حافظ که تا خود را به ملک دیگر اندازیم

- آی !

   باز کن پنجره را

          باز کن پنجره را

-در بگشا

             که بهاران آمد    که شکفته گل سرخ    به گلستان آمد

            باز کن پنجره را

                                      که پرستو پر می شوید در چشمه ی نور

                                                                    که قناری می خواند - می خواند آواز سرور

 

یه بنده خدا می گفت "بهار آغاز دوباره ی طبیعته و بهانه ای برای آغاز دوباره انسان". پس اگه شما هم بهانه ای برای نو کردن اندیشه هاتون پیدا کردید , بهارتون مبارک

 

امیدوارم توی سال جدید باغ اندیشه هاتون پرگل تر ,                                   

                                     آفتاب دلتون گرم تر و راهتون هموارتر از پیش باشه

 

موفق و پیروز و پاینده باشید , همچون نوروز

 

|+|
نوشته شده توسط رخساره در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت 22:32

خداوندا . به من چگونه زيستن را بياموز . چگونه مردن را خود خواهم آموخت